In Puno, aan de Plaza de Armas, is er een leuk fairtrade cafétje met een gezellig terrasje. Ik nestelde me in het zonnetje, bestelde wat lekkers (toast met ajo en palta (look en advocado)) en las op mijn gemakske de krant. Ik dacht bij mezelf: hoe zalig, totdat ik plots mijn maag voelde panikeren. Ik stond recht, moest me vasthouden aan een stoel en het volgende dat ik me herinner is een pijnlijke knie en kwetterende Peruaanse dametjes die een welriekend kruid voor mijn neus hielden. Ik was dus flauwgevallen en voelde me barslecht. Ook al zat het cafétje vol met toeristen, je moet niet denken dat ze me kwamen helpen, ze bleven me gelijk de zoveelste toeritische attractie aangapen. Joy¡
Na heel wat gepalaver over de oorzaak van mijn onbehagen gevoel ('het zal de zon wel geweest zijn' :-O), bestelden de dametjes een taxi en ik werd gelijk een oud madammeke naar mijn hostal gebracht. Uren heb ik me 'hundeelend' gevoeld, alles eruit gekotst en een motiliumke gevraagd aan het eerste Belgische koppel dat ik in Perú tegengekomen ben, maar mijn toestand verbeterde er niet op en ik besloot de toeristische dokter te bellen.
DIAGNOSE: bacteriële infectie
VOORSCHRIFT: 4 verschillende soorten medicijnen waaronder antibiotica en een slecht zoutig drankske
BETALING: 150 soles (35 eurookes)
Vriendelijke dokter die Engels kon, behulpzame hostalbaas die me droog brood en thee kwam brengen, maar ik wil niet meer ziek zijn zonder mijn mamaatje in de buurt. :D
Geen opmerkingen:
Een reactie posten