Taquille

2 uurkes varen later staat ons een heuse steile wandeling te wachten op het (vaste) eiland Taquille. Mijn eerste ervaring met cocabladeren om de hoogte te trotseren: lekker, maar gelijk tabak veel takjes uitspuwen, plus een slapende tong en kaak en neenee, geen hallucinaties of drugseffecten, ik bleef er gelijk normaal onder. Er hoort ook een ritueel bij om Pachamama goedgzind te houden. Twee cocabladeren worden als een V bij elkaar gehouden en in elke windrichting moet je erop blazen en daarna aan de aarde schenken. Boven aangekomen een subliem uitzicht over het eindeloze Titicacameer en de witte-eeuwige- sneeuwtoppen van de "Cordilleras". Effe rusten en genieten, want je voelt je maar heel klein op dat moment.
Op de "Plaza de Armas" was er een traditionele dans aan de gang, want er viel één of andere heilige te vereren. Allemaal hun mooiste kostuum aangetrokken met veelgekleurde verenhoeden volgens traditie en blijven dansen met af en toe een pauzeke om "cuzquia" te drinken, hét bier van Perú. De notabelen keken vanop hun tribune goedkeurend toe, zij zijn in het zwart gekleed, de vrouwen bedekt met zwarte doeken.
Leuke ervaring, effe weg van de drukbewoonde wereld.