floating islands

's Morgens in de vroegte stond een dagtrip naar de drijvende Uroseilanden en Taquille op het programma. Ik waande me effe in Australië, wanneer we met de boot tussen het riet door voeren. Enkel de krokodillen ontrbraken nog. Echt prachtig, totdat het zicht verstoord werd door een miniscuul eilandje waarop een 'blafte' van een 4 ****hotel "El Libertador" stond. Ik kon het niet laten om mijn kritiek te spuien.
Na een uurtje varen, passeren we de douane van de Uroseilanden, elke toeristische boot moest tol betalen. De eilanden zijn door de Aymara- en Quechuabewoners zelf uit 'tortora' riet gemaakt. Onvoorstelbaar mooi¡ Er zijn ongeveer 50 eilandjes en 650 bewoners. Het duurt 2 maanden om een nieuw eilandje aan te maken dat elke keer opnieuw ververst moet worden, wanneer het onderste riet rot is. Wat een karwei¡
Hoewel de bewoners eeuwenlang erin geslaagd zijn om op traditionele wijze en geïsoleerd van het stadsleven te overleven, toch konden ze niet weerstaan aan de druk van het overstelpende toerisme van de laatste 20 jaar. Zeker 30 bootjes per dag met 30 toeristen meren hier aan, de inwoners staan er echter meer dan open voor -en slim als ze zijn- profiteren ze gretig mee door het verkopen van postkaartjes aan dubbele prijs, borduurwerkjes met mythes en legendes op, speelgoedjes enz ... Er is slechts 1 eiland dat zich bewust gedistantieerd en geïsoleerd heeft van de Westerse wereld. Sterk¡ De tijden veranderen hier echter ook en meer en meer mensen laten het traditionele leven achter zich en settelen zich in de steden op zoek naar werk.
Hopelijk blijven ze bestaan ...