Aangezien mijn verjaardagspakket nog altijd niet is aangekomen en aangezien een vriendin van mijn oma van de 'Zilveren Passer' in Perú een groep moest gidsen, besloten mijn ouders een beetje uit medelijden een pakketje mee te geven. Afspraken werden gemaakt, alles werd geregeld. Ik kon het persoonlijk niet afhalen, want er waren censos, dus ik had op voorhand een briefje geschreven met de nodige uitleg en afgegeven aan de receptioniste van het hotel. De zus van een collega van mij ging het afhalen. Nadat ze een aantal keer naar het hotel was gegaan en met lege handen was teruggekomen, ging ik na 3 weken zelf eens kijken. Na veel gezaag en beschrijvingen, bleek dat het pakje er al 3 weken lag. De kiekens hadden niet verder gekeken dan hun neus lang was: ze hadden Jef Van den Ouweland gezien, maar mijn naam vlak eronder genegeerd blijkbaar. En ik maar wachten, het wordt hier een gewoonte.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten