Laten we het even hebben over de muzikale ochtendgewoontes van de Peruanen. Jaja, mijn alombekende ochtendhumeur komt hier even om de hoek kijken en laat het niet toe om hier niets over te schrijven. Ochtendhumeur wordt trouwens heel toepasselijk in de woordenboek omschreven als "humor mañeroso de perros".
Zoals jullie misschien al weten, kruip ik elke dag tegen 20u. mijn bedstede in om na een uurtje te lezen lekker in te dommelen. Om 18u. is het namelijk donker en wat kan je dan meer doen dan koken, eten en lekker ontspannen met een boekje in een dorp dat een scheet groot is. Internet, no thanks, te lawaaierig en voorbereiden doe ik 's morgens of 's middags al. Dit heeft wel zijn gevolgen, want tegen half 5 's morgens is mijn slaap niet zo vast meer -wat wil je na 7.5u. slaap- en word ik bijna elke keer wakker gemaakt door het gefluit van de huisbewaker van de studentenherberg rechttegenover mijn huisje. Ik zweer het u, ik heb al meerdere keren op het punt gestaan om naarbuiten te schreeuwen dat het nog midden in de nacht is en dat sommige mensen nog willen slapen, want de weergalm van zijn irritant gefluit in de aulas is onverdraaglijk, zeker als dit zo een halfuur blijft doorgaan.
Ik heb ook de eerste echtelijke ruzie meegemaakt -denk ik toch. Tegen half 3 's nachts hoor ik plots geklop op een deur en geroep "abre la puerta". Na een halfuur getokkel en na een halfuur afvragen of het nu op mijn deur is of niet, loop ik humeurig de straat op in mijn flanellen pyjamaake om te kijken wat er aan de hand is en of ik kan helpen, want na een tijd klonk het echt 'desperate'. Er was niets te zien, maar ik hoorde op de hoek van mijn straat in de verte een man wenen. Aangezien alvorens een vrouw riep, vermoed ik dus dat er 'problems in paradise' waren.
Alsof ik niet al genoeg uit mijn slaap gewekt was en bijgevolg nood had aan een goede nachtrust, vonden de leerlingen van de afdeling toerisme er niets beter op om tegen een uur of half 7 te betogen. Het was namelijk dag van het toerisme en ze wouden geen les op die dag. OK, kan ik begrijpen, ik leef mee, MAAR verdorie niet zo vroeg 's morgens, wanneer er nog geen kat van de leerkrachten op straat te zien is om tegen te betogen. Een beetje zinloos, niet waar? Ik kon het dan ook niet laten om een halfuur later te gaan reclameren en al brommend te zeggen dat er zo vroeg 's morgens niet moet betoogd worden vlak aan mijn deur een uureneenhalf op voorhand. Ze hadden namelijk leuke luidruchtige instrumenten met zich meegebracht.
Zondag is voor ons in België een beetje een rustdag, sabbatdag laat ons zeggen. In Perú vinden ze het echter broodnodig om plots tegen te zessen te beginnen bouwvakkeren met een goed muziekske op. Lekker uitslapen noemen ze dat dan!!!
Over decibels gesproken. Peruanen praten niet rustig met elkaar op normale toonhoogte, neeneen, gans de straat, wijk, dorp mag het aanhoren. Hetzelfde met het volume van de muziek. Garantie als je het internetzaaltje binnenstapt dat je 4 verschillende soorten muziek, gaande van Amerikaanse pop tot knuffelrock tot traditionele 'huyana'-hits, mag aanhoren en moet proberen om niet gek te worden. Try it out, ongelooflijk.
Laten we het even hebben over de muzikale ochtendgewoontes van de Peruanen. Jaja, mijn alombekende ochtendhumeur komt hier even om de hoek kijken en laat het niet toe om hier niets over te schrijven. Ochtendhumeur wordt trouwens heel toepasselijk in de woordenboek omschreven als "humor mañeroso de perros".
Geen opmerkingen:
Een reactie posten