Dinsdag 2 oktober was het de verjaardag van Edith, mijn buurvrouw en collega talen. Ze zei dat het de gewoonte was in Perú om al vanaf 12u. 's nachts te beginnen vieren, maar mijn en haar slaapgewoontes lieten dit echter niet toe. Dan maar stiekem 's avonds ballonnen aan haar deur gaan hangen om haar 's morgens te verrassen. (Arnoud had me de tip meegegeven om deze mee te nemen, hij had namelijk de douane van Ecuador eens omgekocht met ballonnen, wanneer ze aan het zagen waren over zijn bagage-overwicht.) Ik had ook opnieuw een appeltaart gauwgereed van Tante Bie gebakken, lasagña gemaakt met een sangriaatje als aperitiefke en alsof dat al niet genoeg was, werden we 's avonds geïnviteerd door onze leerlingen van het 6de om een feestje te bouwen op één of ander studentenkot. Met 12 man in een ruimte van 3 op 3, moet je eens doen. Lekker lawaaierig door de muziek uit labtopboxkes en door de leerlingen die gelijk lichtekes aangeschoten waren ook al was er geen alcohol in de kamer te bespeuren. Dan het verjaardagsritueel. Blijkbaar is het de gewoonte om na de kaarsjes op de taart uit te blazen en een wens te doen, de taart in het gezicht van de jarige te pletsen. Hilarisch, ik verschoot me een ongeluk. Daarna was het effe afwachten wat de reactie van Edith zou zijn, want die is meestal opgeschmuckt. Gelukkig zag ik een glimlach onder het met mangarbesmeurde gezicht verschijnen. 
Taart boefen, 'gaciosa' (frisdrank) drinken en in een kringske dansen. Tot zover de verjaardag van Edith. Niet zo verschillend van onze verjaardaggewoontes, me dunkt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten